9 Ağustos 2010 Pazartesi

araba alarmı

blogcuğum şimdi düşündüm de; sana romantik, ilgi çekici, komik ya da diğerlerinden farklı bir isim veremediğim için üzgünüm. ama benim kişisel adım zaten ilginç. hani düşündüm de, milletin arayıp bulamadığı cinsten.
daha ne isterim allahtan?
o zaman sana zaten çok farklı bir isim vermişim demektir bu.
tek sorun, bu ismin benim 26 yıldır beraber yaşadığım isim olması.
alışmışız birbirimize vesselam.
neyse, idare edeceksin artık.

o değil de, son yarım saattir büronun karşısında, benim penceremin tam da altında bir araba ötüp durmakta. sahibi kim bilir nerede laflıyor, kim bilir hangi mağazada ahbabı patronla sohbet halinde, bir yandan da tezgahtar kızın vücudundaki bilimum yuvarlak noktaları gözleriyle gizli gizli tararken.
şimdi sinir bastı bak.
"ben mecbur muyum senin arabanın zırıl zırıl alarm sesini tam yarım saat boyunca dinlemeye be adam!?"
"saygı nerede birader?!"
yarım saati on dakika geçti hatta, ben bunları yazarken. hala susmadı.

sürekli, rutin seslere felaket takıntılıyımdır.
masaya vuran parmaklara.
öten alarmlara.
sallanan bacağın çıkardığı hışırtıya.
jeneratör sesine.
sokakta beşer saniye arayla "anne. anne. anne. anne. anne!" diye bağıran çocuğa.
gecenin bir yarısı çalıştırılan bahçe fıskiyelerine.
uzun uzun çalan zillere.
ısrarla açılmayan telefonlara.
cep telefonu melodilerinin üstüste çaldırılmasına.
kulağındaki müzikçaların sesini sonuna kadar açarak dinledikleri zevksiz müzikleri çevredeki herkesle paylaşan muhteremlerin bu davranışlarına.
durmadan miyavlayan kedilere, havlayan köpeklere.
penceremin önünde fingirdeşen güvercinlere.

ve şu hala susmayan araba alarmına.

düt. düt. düt. düt. düt. düt. düt. düt. düt. dü...

ne kadar sinir bozucu değil mi?

ben şu adamı bir bulup geleyim.

edit: yazıyı yazmamın üzerinden tam 3 saat geçti. alarm susmadı. ama benim akıl sağlığım ilginçtir ki hala yerinde.

ben kavanozdaki kenelerimi parçalanmış solucanla besleyip geliyorum. ha, sonra da kolonya - ispirto kokteyli içeceğim. anestezi niyetine.

o değil de, bir cartel grubu vardı eskiden. onlara n'oldu?

2 yorum:

  1. Cartel 1 numaraydı en büyüktü, cehennemden çıkan çılgın türktü...
    eğer arabanın sahibi o ise cehenneme geri dönmüş de olabilir :)
    of, okurken beni bile sıkıntı bastı: 3 saat...
    balyozla parçalarım o aleti :)

    YanıtlaSil
  2. güzel paylaşım. tesekkür ederim

    YanıtlaSil

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...