Göksun Festivali

18 Temmuz 2010 günü Kahramanmaraş Göksun Yantepe (H'apts'ey) Köyü'nde 4. Doğu Akdeniz Kuzey Kafkas Kültür Festivali vardı.

Sağolsunlar, beni de festival konukları olmaya layık görüp davet ettiler.

Festival öncesinde bizi ağırlayan çok değerli ve emektar insan Sayın Haguare Ertan Bey'in ve değerli ailesinin misafirperverliğini, güleryüzünü, samimiyetini anlatmaya kelimelerim yetmeyecektir. Kendisine ve güleryüzlü ailesine tekrar teşekkür ediyorum, bizi sıcacık Adıge misafirperverliği ve samimiyeti ile onurlandırdıkları için.

Gel gelelim festivale...

Uzunyayla'nın kadim coğrafi ve son yıllardaki ruhi "kuraklığına" alışmış bir insan olarak, Göksun'un (ya da Gilaxhsteney demeliyim belki) yemyeşil doğası ve kalabalık köyleri içimi ısıttı öncelikle. Çocukluğumun Uzunyaylasına döner gibi oldum insan kalabalığını görüp Adıgeceyi her an, her yerde duymaya başlayınca. Bu benim için büyük bir mutluluktu!

Festival Komitesi'nin özenli ve fedakar çalışmasını daha festival alanına girdiğimiz anda gördük, anladık. Özel olarak aylar öncesinden hazırlanmış otomobil park alanları, park ve giriş görevlileri, standlar, güzel bir festival alanı...

Sonrasında ise kalabalık.
Dolu dolu bir kalabalık.

Festival programının bana göre en keyifli noktası propagandaya, siyasete, hamasete, ajitasyona kurban edilmemiş olmasıydı, minik bir istisna hariç. Ancak o minik istisnadan da festival yetkililerinin sorumlu tutulamayacağını, biraz emrivakiye kurban gidildiğini bildiğim, buna şahit olduğum için yetkilileri eleştiremiyorum, eleştirenlere de bu hususu hatırlatmak isterim.

Saygılı ve bize Çerkes olduğumuzu her an hatırlatan bir ortamda hep beraber keyifli zaman geçirdik.

En güzeli ise benim için... Yıllardır görmediğim bir şeye şahit olmaktı. Gözlerimin dolu dolu olmasına neden olan bir şeye: anadillerini konuşan çocukların var olduğuna...
Evet, hala varlar! Minik sarı saçlı çocuklarımız var hala, nazlı nazlı kaş altından bakarken Adıgece çekingen cevaplar veren.

Hala varlar ve benim yüreğim dolu dolu!

Her yönüyle organizasyonu sağlam, profesyonelce, gerek seyirciyi ve gerekse sahne arkasındaki misafirleri çeşitli şekillerde sıkıntıya sokup mağdur etmeyen, detayların düşünüldüğü, dolayısıyla (ben şahit olmasam da) mevcut ufak aksaklıkların da hemen giderilebildiği ve göze batmadığı; kısacası özlenen, aranan, imrenilen türden bir etkinlikti bu festival.

Göksun Adıgelerinin sıcaklığından, samimiyetinden, sevgisinden ve temizyürekliliğinden de bahsetmeden geçemeyeceğim. Bu benim Kahramanmaraşa ikinci gidişimdi. Ancak kendimi "fahri Gilaxhsteney" ilan edebilecek kadar ısındım onlara. Belki de annemin ve babaannemin Gilaxhsteney olmasındandır bu, bilemiyorum...

Ha, Gilaxhsteney derken... Kahramanmaraştaki Abzeh ve Ubıh kardeşlerimizi işin dışında tuttuğum zannedilmesin lütfen. Ben işin biraz latife kısmındayım, hepsi bu...

Kahramanmaraş genelikdeki tüm Çerkes boylarından ve hatta tüm Türkiye'den insanlar o gün oradaydı. Hepsi güleryüzlü, hepsi samimi, hepsi yürekten, hepsi sıcakkanlı...

Kısacası, ben çok büyük keyif aldım o gün orada olmaktan. Herkese tek tek ve tekraren teşekkür ediyorum. Emeği geçen, güleryüzünü, selamını ve alkışlarını esirgemeyen, orada bulunan-bulunmayan, ama yüreği bizimle atan herkese...

Hep söylüyorum, ben Kahramanmaraş'ı çok sevdim.

Yeniden buluşmak dileğiyle. Teşekkürler Göksun!